Şükürler Olsun

Şükürler olsun ki artık sabretmeyi ve yaşamı seyrederek yol almayı öğrendim.

Gelişim yolculuğum sırasında ders almam için evren karşıma sabırlı olmam gereken durumlar çıkarıyordu. Sabretmenin öğrenmek olduğunu ve bu özelliğin benim içimde de var olduğunu derslerin yinelenmesiyle anlamaya başladım. Şimdi gerektiğinde sabırlı olabileceğime inanıyorum. Sabırsızlığın ise öğrenmeye karşı direnmek, evrene karşı gelmek olduğuna. …

 

 

Biliyorum ki, doğada hiçbir şey acele ile gerçekleşmiyor. Bu muhteşem uyumun sebeplerinden biri sabretme gücünün varlığı olabilir.

 

Acele etmek için çok da “acelem var” gibi davranmıyorum artık.

 

Ruhumla bedenimin uyumlu yol alabilmesi için bazen yavaşlamam gerekiyor. Kimi zaman yaşamın doğal seyrine kendimi bırakıp çalışmamı, yememi, içmemi, gezmemi, sevmemi, hareket etmemi, düşünmemi olabildiğince yavaşlatarak dinginliğin tadına varıyorum. İşte o zamanlar bir bütün olduğumu derinden hissederek huzuru doyasıya yaşıyorum.

Şükürler olsun ki şimdi inanarak sabretmenin huzuruyla yaşama bir bütün ve uyum içinde yolculuğumu sürdürüyorum.

Kaynak: Meral Ceylan / Şükür Defteri
Daha fazla göster

Benzer Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

two × one =

Kapat
Araç çubuğuna atla